Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki
Gminna Biblioteka Publiczna - Kulturoteka w Cegłowie

Ciekawostki

Ciekawostki z życia gminy i ludzi:

 


Czy wiesz, że...

Zbigniew Namysłowski, jeden z największych muzyków polskiego jazzu przyszedł na świat 9 września 1939 roku w Cegłowie? W metryce ma wpisane miejsce urodzenia – Warszawa, ale tak naprawdę urodził się w Cegłowie, o czym sam wspominał.. - „Bomby spadały na Warszawę i rodzice uciekali do Wilna... Ten pociąg zatrzymywał się co chwilę. I jak się zatrzymał na dłużej, a było to koło Cegłowa blisko Mińska Mazowieckiego, to akurat mama zaczęła rodzić. Więc szybko ją z tego pociągu zabrano, ale poród miał miejsce nie w szpitalu, lecz w jakiejś stodole... A potem mamę razem ze mną zabrano z powrotem do pociągu, który wciąż czekał” – opowiedział w wywiadzie.

Źródło: Paweł Brodowski – „Siedemdziesiątawka” - www.jazzforum.com.pl




 


W naszej gminie kręcili serial "RANCZO" - siedziba redakcji gazety i radia Wilkowyje

W naszej gminie, we wsi Huta Kuflewska nagrali wiele odcinków III edycji serialu "RANCZO". To tutaj mieści się redakcja pisma "Lustro Gminy" oraz siedziba radia Wilkowyje. Prezesem jest były sekretarz gminy, Czerepach (Artur Barciś), a redaktorem naczelnym polonista, Tomasz Witebski (Jacek Kawalec). Nowy dom Solejuków i ich sąsiadów znajduje się we wsi Podskwarne. Należy przypomnieć, że ten popularny serial nagrywany jest głównie w Jeruzalu - rynek, kościół, plebania i okolice, natomiast budynek Urzędu Gminy w Latowiczu, a dworek w miejscowosci Sokule k. Żyrardowa.




Ksiądz Kanonik Feliks Katuszewski, ur. 10 X 1886 r. Charłupia Wielka, pow. sieradzki; zginął 13.VII.1942 r. Dachau; katolicki duchowny. W l. 1918-1933 proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej w Cegłowie. Później przeniesiony do Krośniewic k/Kutna, gdzie zastała go II wojna światowa. Zginął w obozie w Dachau. Jako cegłowski duszpasterz był nie tylko wspaniałym opiekunem, wychowawcą i nauczycielem, ale też wielkim patriotą i społecznikiem: - powołał do życia Stowarzyszenie Młodzieży Katolickiej - wybudował i prowadził schronisko dla chłopców sierot i półsierot z parafii Cegłów i powiatu Mińsk Mazowiecki - po zakończeniu budowy sierocińca zorganizował tam też przytułek dla starców - przeniósł także z Mieni Szkołę Zawodowo-Rzemieślniczo-Ogrodniczą dla dziewcząt - do prowadzenia tej szkoły zorganizował w Cegłowie Stowarzyszenie Kobiet Katolickich. - działał społecznie w Ochotniczej Straży Pożarnej, dla której ufundował jej pierwszy sztandar. Za swoją ofiarną pracę, a szczególnie za inicjatywę, budowę i opiekę nad Katolickim Schroniskiem dla sierot ks. Katuszewski został uhonorowany Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice (Za Kościół i Papieża).Odznaczenie to ustanowione zostało w 1888 r. przez Papieża Leona XIII i jest nadawane w dowód uznania dla postawy moralnej zaangażowania na rzecz dobra wspólnego. Dla uhonorowania pamięci i zasług księdza Katuszewskiego dla społeczności cegłowskiej jego imieniem została nazwana jedna z ulic w Cegłowie.


Czesław Nielepiec (1886-1969), pochodził w rodziny szlacheckiej o tradycjach patriotycznych. Po uzyskaniu uprawnień nauczycielskich pracował w Kamieńczyku (pow. Radzymiński), Lubiankowie, od 1913 r. w Mistowie (pow. miński). W Cegłowie objął posadę kierownika szkoły od października 1917 r. i nieprzerwanie pełnił ją do przejścia na emeryturę w 1952 r. Od 1923 r. był prezesem Ogniska Nauczycielskiego, które aktywizowało społeczeństwo cegłowskie w różnych przedsięwzięciach kulturalnych. Jako założyciel i skarbnik Kasy Stefczyka niósł pomoc finansową w postaci pożyczek okolicznym chłopom i mieszkańcom Cegłowa. Był jednym z inicjatorów budowy pomnika X-lecia odzyskania niepodległości. On też rozpoczął starania o budowę nowej szkoły, które zaowocowały dopiero po jego śmierci. Po przej?ciu na emeryturę zamieszkał w Warszawie, gdzie zmarł w 1969 r. i został pochowany na Powązkach.


MALARZ W CEGŁOWIE

Jeden z największych współczesnych malarzy – Franciszek Maśluszczak – systematycznie odwiedza Cegłów. Dlaczego? W 1974 r. ożenił się z Barbarą Rżysko z Cegłowa, córką profesora Politechniki Warszawskiej Jerzego Rżyski i Marianny, anglistki.
„Franek wszystko malował z wyprzedzeniem. Tak też było z żoną: najpierw ją sportretował, później dopiero spotkał. Potraktował ją lepiej niż pozostałe ludziki: głowie dodał jasne, bujne włosy, dużym, zielonym oczom domalował zdziwienie, dziecinny uśmiech oddzielił kobietę od głupiego i zachłannego świata" - zapisała reporterka. A potem trafili na siebie - Maśluszczak i jasnowłosa dziewczyna - w trolejbusie na Krakowskim Przedmieściu. Ona nie miała biletu, on odstąpił jej swój. Powiedziała, że muszą się jeszcze spotkać, bo przecież dług trzeba spłacić. Spotkali się, pobrali, przyszedł na świat Łukasz. "Miał twarz ludzika z jego obrazów: za dużą czaszkę, wypukłe oczy... Malując, nie miał pojęcia, że takie twarze, takie czaszki, taki wyraz oczu i ust ma się, kiedy organizm nie wytwarza potasu i sodu". Jeszcze na studiach Maśluszczak narysował matkę pchającą dziecięcy wózek. Właściwie nie wózek, lecz otwartą trumienkę na kółkach” - czytamy w rozmowie malarza z pisarką, Hanną Krall na łamach „Rzeczpospolitej”.
W Cegłowie pochowany jest ich syn, Łukasz, który zmarł w 1984 roku.

Franciszek Maśluszczak (ur. 1948 r.), absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, prowadzi zajęcia z malarstwa na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Poza malowaniem ilustruje książki, rysuje też w prasie. Jego prace – malarstwo, rysunki, grafika – prezentowano na ponad 100 wystawach w Polsce i świecie. Jest autorem „Drogi krzyżowej” (w kościele na Ursynowie). W Jego twórczości dominują postacie ludzkie, które zaczyna malować od oczu, bo one najlepiej prezentują uczucia. Na twarzach namalowanych przez artystę widać dobroć, lęk czasem ból. Atmosfera baśniowej wizji pobudza wyobraźnię widza. Jego twórczość jest zaliczana do nurtu zwanego ekspresją metaforyczną. Za działalność charytatywną otrzymał statuetkę im. Brata Alberta w Rzeszowie i Aukcji Wielkiego Serca w Krakowie. Jest laureatem Nagrody m.st. Warszawy za całokształt twórczości. Jego obrazy znajdują się w kilkudziesięciu muzeach w Polsce i na świecie, w tym również w Muzeum w Siedlcach.

Źródło: Joanna Gondowicz: Franciszek Maśluszczak, 2006.


W rzymskokatolickim XVI-wiecznym kościele w Cegłowie znajduje się drewniany ołtarz z 1510 roku wykonany przez mistrza Lazarusa Gertnera z Ulm, ucznia Wita Stwosza. Gotycki tryptyk - ołtarz złożony z trzech skrzydeł – składa się z części głównej i dwóch skrzydeł. W głównej części ołtarza usytuowane są postacie Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Jana Chrzciciela i św. Stanisława. Był świadkiem wcielenia Mazowsza do Królestwa Polskiego. Przed nim modlili się ostatni Jagiellonowie, a w 1588 r. zwłoki Stefana Batorego przez trzy dni wystawione były pod tym tryptykiem. W 1611 r. w związku z budową nowego ołtarza z inicjatywy króla Zygmunta III Wazy ołtarz zesłany został na mazowiecką prowincję.

 


"Trzy krzyże" - w leśnictwie Mienia znajduje się mogiła z trzema drewnianymi krzyżami – miejsce spoczynku żołnierzy polskich, z 1831 r., którzy umarli na cholerę w lazarecie w Mieni.


Dr Henryk Dobrzycki (1841 - 1914)

Absolwent warszawskiej Szkoły Głównej, uczeń Tytusa Chałubińskiego i pionier leczenia klimatycznego chorób płuc na terenach nizinnych, opartego na czystym powietrzu w miejscowościach położonych na glebach przepuszczalnych i otoczonych lasami iglastymi.

W latach 1879 – 1882 był dyrektorem szpitala w Mieni, gdzie założył pierwsze w Europie sanatorium przeciwgruźlicze dla ubogich. Niestety, po 4. latach sanatorium zostało przemianowane z powrotem na szpital ogólny, a doktor przeniósł się na Wołyń i tam utworzył zakład klimatyczny w Sławucie. Redaktor naczelny czasopisma "Medycyna" (1891-1898), autor wielu publikacji naukowych i poradników. Od 1899 członek, a od 1909 roku prezes Komitetu Sanatorium w Rudce.


SPRAWIEDLIWY WŚRÓD NARODÓW ŚWIATA

W Cegłowie mieszkał Julian Grobelny (1893 – 1944)

Kiedy 4 grudnia 1942 roku powstała Rada Pomocy Żydom „Żegota”, na jej czele stanął Julian Grobelny „Trojan, socjalista. Przez dwa lata był prezesem „Żegoty” na cały kraj - ogólnopolskiej organizacji, jedynej w Europie.
- Julian Grobelny pochodził z Łodzi. Wraz z bratem robili tam bomby, brat zginął przy ich produkcji. Julian, z powodu choroby na gruźlicę, chciał być bliżej sanatorium w Rudce. Kupił gospodarstwo w Cegłowie, gdzie zamieszkał z rodziną. Ich dom był w okolicach szkoły. Pamiętam, Julian miał pokój pełen książek, i wszystkie skatalogowane. Przyjaźniliśmy się całą wojnę – wyznała Jadwiga Mizikowska, mieszkanka Mrozów.

- We wspomnieniach zachowałam Juliana Grobelnego jako wielkiego człowieka i patriotę. Był niezmordowanie pracowity, wymagający najwięcej od siebie, a dopiero potem od podwładnych. Miał kryształowy charakter. Posiadał rzadko spotykaną cechę u ludzi na wysokich stanowiskach; działał w sprawach wielkich i ważnych, a jednocześnie liczył się dla niego każdy człowiek. Potrafił okazać zainteresowanie każdemu potrzebującemu. Pracował bez wytchnienia całe dnie, a często i noce. Miał usposobienie bardzo pogodne, a jednocześnie dziwna moc jego wnętrza działała na otoczenie ogromnie uspokajająco. W jego towarzystwie mimo ciągłego zagrożenia naokoło, mimo grozy, która była wszędzie, ta jego wewnętrzna siła działała tak, że każdy czuł się bezpiecznie – napisała Irena Sendlerowa.

Pomagał, ratował życie ludzi, mimo, że wraz z żoną, Heleną żyli w biedzie. Mieli niewielkie zasiłki oraz skromne dochody z ogrodu przy domku w Cegłowie. A był chory na gruźlicę. Gestapo aresztowało go wiosną 1944 r. Doczekał końca wojny i mógł opuścił więzienie. Został pierwszym starostą w Mińsku Mazowieckim, jednak ciężka choroba i systematyczne wyniszczanie organizmu przez ponad 5 lat okupacji sprawiły, że po pół roku zaszczytnej pracy na nowym stanowisku zmarł 5 grudnia 1944 r. Pochowany jest na cmentarzu w Mińsku Mazowieckim. Został odznaczony Medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata.  


Pod koniec II wojny światowej w Cegłowie - w mieszkaniu pp. Grobelnych - ukrywały się pisarki: Maria Rodziewiczówna i Maria Dąbrowska.
Autor: Danuta Grzegorczyk

Wyszukiwarka w katalogu online


 
 

Godziny otwarcia

Poniedziałek     11.00 - 19.00
Wtorek             11.00 - 19.00
Środa               11.00 - 19.00
Czwartek          11.00 - 19.00
Piątek              11.00 - 19.00
Sobota               8.00 - 15.00

Zegar

Kalendarz

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Październik 2021
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Imieniny

VIDEO