Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki
Gminna Biblioteka Publiczna - Kulturoteka w Cegłowie

Szkolnictwo mariawickie w Cegłowie

Utworzono dnia 04.03.2021
Powstanie w Cegłowie parafii mariawickiej na początku XX w. dało początek szeroko zakrojonej działalności społeczno-oświatowej na tym terenie. W 1908 r., dwa lata po wybudowaniu kościoła, obok niego postawiono duży drewniany dom parafialny, w którym siostry mariawitki założyły ochronkę dla 250 dzieci, bibliotekę, prowadziły czytelnię parafialną, gdzie organizowały kursy dla analfabetów oraz świetlicę, w której opiekowały się dziećmi i prowadziły działalność artystyczną. Przy parafii prowadzono też warsztaty dla chłopców (szewski i stolarski) oraz dla dziewcząt (tkacki i pończoszniczy). W 1911 otwarto prywatną dwuklasową szkołę z wykładowym językiem polskim. Założył ją kapłan Tadeusz Bucholc, a nauczały siostry mariawitki i nauczycielki ewangeliczki.
W latach 1917-1924 działało w Cegłowie Progimnazjum czyli Czteroklasowy Zakład Naukowy. Był to ewenement w działalności oświatowej mariawitów, gdyż Kościół ten nie prowadził szkolnictwa średniego. Za założeniem w Cegłowie takiej szkoły przygotowującej do nauki w gimnazjum przemawiała duża społeczność mariawicka w samym Cegłowie i najbliższej okolicy, jak też dobra komunikacja drogowa i kolejowa. Szkoła utrzymywana była przez parafię i zgromadzenie sióstr. Miała też ulokowany przy niej internat żeński. Wykwalifikowana kadra, głównie w postaci sióstr zakonnych, zapewniała wysoki poziom kształcenia oraz otwartość na potrzeby ucznia – dlatego też określana była przez wizytatorów „perłą” w powiecie mińskomazowieckim, a jej absolwenci dostawali się do szkół średnich bez egzaminów wstępnych. Uczono tam języka polskiego i dwóch języków obcych: francuskiego i niemieckiego, historii polskiej i powszechnej, arytmetyki, algebry, geometrii, przyrody, geografii polskiej i powszechnej. Na ówczesnych świadectwach widnieją także oceny z: religii, botaniki, zoologii, rysunku, kaligrafii, śpiewu i gimnastyki. W 1924 r. po śmierci kapłana Bolesława Wiechowicza – który był założycielem progimnazjum, przekształcono je w prywatną siedmioklasową szkołę powszechną. Szkoła ta miała 7 klas lekcyjnych. Kierowała nią siostra Alicja - Czesława Bucholc. Ponadto uczyli tam: Świętosława Michelson, Bogusława Poradowska, Irena Adamiec, Maria Kotuszewska (potem Kozieł), Anna Kiełczykowska (s. Walezja), Genowefa Gójska (s. Firmina). Na świadectwie, oprócz zwykłych przedmiotów, wpisywano również stopnie za zachowanie ucznia: pilność, sprawowanie, uwagę, porządek. W 1929 r. do mariawickiej szkoły powszechnej uczęszczało 170 dzieci. - Warunki były luksusowe jak na ówczesne czasy. Uczyły się w niej również niektóre dzieci rodzin katolickich. Zajęcia prowadziły siostry. Opłata wynosiła 5 zł miesięcznie – uczeń „czwórkowy” dostawał się do gimnazjum bez egzaminu. Obowiązywały mundurki granatowe z niebieskimi lampasami i niebieska czapka gimnazjalisty – wspomina Janusz Konopski.
Podobnie, jak w szkole powszechnej państwowej, która istniała równolegle z prywatną, był sklepik i samorząd szkolny oraz Kasa Oszczędnościowa. Nie było natomiast drużyny harcerskiej. Wizytator nie miał zastrzeżeń do prowadzenia dokumentacji szkolnej, pochwalił życzliwy stosunek nauczycieli do uczniów, dzieci bardziej starannie pisały i były spokojne.
W czasie II wojny światowej w budynku szkoły mariawickiej zajęcia odbywały się na piętrze, bo na parterze stacjonowali pracownicy firmy, którzy budowali lotnisko w Janowie. Niemcy wprowadzili zakaz nauczania geografii, historii i literatury Polski, a nawet gimnastyki, skonfiskowali podręczniki. Nauczyciele w większości bojkotowali zarządzenia okupanta i nadal uczyli zakazanych przedmiotów. Zarówno w szkole, jak i w domu Genowefa Gójska (s. Firmina) prowadziła tajne nauczanie.
W 1944 r. na pewien czas budynek szkolny zajęło dowództwo armii radzieckiej, przebywające tu do 15 stycznia 1945 roku, a nauka odbywała się w prywatnych lokalach.
W 1946 roku w Polsce w szkolnictwie wprowadzono zasadę jednolitości, publiczności, obowiązkowości i bezpłatności. Wtedy prywatna szkoła mariawicka została rozwiązana, a do jej budynku przeniesiono szkołę państwową (siedmioklasową) i odtąd dzieci obu wyznań uczyły się razem. Po szkole pozostało wiele cennych materiałów dydaktycznych, a przede wszystkim doświadczona kadra, która dalej pracowała na rzecz edukacji młodych ludzi, ale na lekcje musieli przychodzić w świeckich ubraniach. W 1959 roku szkołę przeniesiono do nowego budynku, gdzie uczyli nauczyciele obydwu szkół, pod kierownictwem Czesława Nielepca.
 
 
 

Wyszukiwarka w katalogu online


 
 

Godziny otwarcia

Poniedziałek     11.00 - 19.00
Wtorek             11.00 - 19.00
Środa               11.00 - 19.00
Czwartek          11.00 - 19.00
Piątek              11.00 - 19.00
Sobota               8.00 - 15.00

Zegar

Kalendarz

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Maj 2021
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Imieniny

Licznik odwiedzin:

W tym tygodniu: 6

W poprzednim tygodniu: 235

W tym miesiącu: 297

W poprzednim miesiącu: 1095

Wszystkich: 0

VIDEO